Verander eerst de relatie met jezelf

 

Als we de balans en harmonie proberen te herstellen in ons leven kijken we doorgaans eerst naar een plaats buiten onszelf .

We werken harder, slimmer en zijn in het algemeen druk met pogingen de situatie om ons heen te verbeteren of te manipuleren.

Al dit “doen” kost energie, tijd en vaak geld.

We zijn geconditioneerd meer te doen en in sommige gevallen anderen zelfs de schuld te geven van onze situatie en voor het feit dat we fysiek, emotioneel en geestelijk lijden.

We zijn zo verstrikt geraakt in deze oude conditionering, dat we ons nooit echt afvragen wat er gebeurt en waarom het gebeurt.

 

Sinds millennia hebben mensen koste wat kost geprobeerd hun omgeving te beheersen. Individuen vormen groepen, groepen vormen gemeenschappen, gemeenschappen vormen op hun beurt weer subgroepen en zo gaat het maar door.

We hebben gezamenlijk beschutting gezocht tegen de grillen van het leven, erin gelovend dat het collectief een beetje zekerheid en een gevoel van verbondenheid biedt.

De collectieve overtuiging die gemeenschappen bij elkaar houdt, is slechts gebaseerd op een gedeelde opvatting over hoe het leven geleefd zou moeten worden zodat haar leden zich veilig en gewaardeerd voelen.

Maar zodra een groep het oneens is met of zich bedreigd voelt door een andere groep dan kunnen de uitkomsten van deze conflicterende standpunten leiden tot oorlog.

Aangezien dit conflict een onderliggende energetische oorzaak heeft, is een energetische oplossing mogelijk.

Een gemeenschap hoeft niet zijn waarden of zienswijze op te geven; het hoeft slechts te erkennen dat deze niet beter of slechter is dan welke andere dan ook.

Terwijl de wereld verdergaat is verandering onvermijdelijk.

Door vast te houden aan een een of ander standpunt, creëert men direct een omgeving die een voedingsbodem is voor conflict.

Anderen die er een ander standpunt op na houden, zullen zeker onze geloofsovertuigingen uitdagen die niet overeenkomen met hun eigen.

Dat is de menselijke natuur geweest, onze omgang met uitdagingen en onze pogingen tegenstand te overwinnen.

 

Als we vandaag de dag naar de wereld kijken moeten we onszelf zeker afvragen of deze ingesleten traditie nog werkt.

Staat zij verandering toe op een fundamenteel niveau of is zij simpelweg de volgende revolutie die de ene “droom” inwisselt voor de andere?

Als we een standpunt terugbrengen tot celniveau kunnen we ons zien hoe gewoontes onze huidige realiteit hebben gevormd en hoe wij door de constante identificatie met emoties en geloofspatronen een wereld hebben gecreëerd die een uiting is van een mix van innerlijk conflict en innerlijke balans.

 

Als we geloven dat wij onze emoties en opvattingen zijn, in plaats van het meer nauwkeurige begrip dat we een emotie ervaren en een gedachte hebben, leidt dat tot intern conflict.

Wanneer we erkennen dat de emotie ons niet toebehoort, kunnen we een begin maken met het afstand nemen van onze vroegere conditionering en het toetreden tot een wereld die niet langer dezelfde ervaringen, uitdagingen en conflicten biedt.

Hier is niets nieuws aan. Boeddha onderwees dit concept 2.500 jaar geleden.

 

Dat een gedachte of emotie niet van ons zou zijn is niet gemakkelijk voor te stellen. Van wie zou het anders moeten zijn, het is toch ons eigen bewustzijn waar het in opkomt?

En toch, als je het bekijkt vanuit een cellulair perspectief, is gemakkelijk in te zien hoe het kan dat wij gevoelens en gedachten persoonlijk nemen.

Door het opmerken van veranderingen die we op emotioneel vlak ervaren kunnen we zien hoe vaak deze veranderingen beïnvloed worden door verschillende omgevingen en mensen in onze nabijheid. En als we begrijpen hoe anderen onze emoties beïnvloeden, kunnen we er meer objectief over zijn en inzien dat wij die emoties worden als wij ze persoonlijk nemen.

Zodra we ons realiseren dat dat gebeurt, hebben we een keuze. We kunnen of doorgaan op de oude bekende weg en ons identificeren met gevoelens, of we kunnen uit de gevoelens stappen en eenvoudigweg observeren. Hoe meer je deze manier van zijn oefent, hoe gemakkelijker het wordt jezelf te bevrijden van een beperkend verleden en alles wat daar uit voortvloeit.

Probeer het voor jezelf de volgende keer dat je angst ervaart, bijvoorbeeld.

Zeg tegen jezelf: “dit is angst, dit is niet van mij; dit is hoe angst voelt, maar het is niet mijn angst”. Oefen en bemerk hoe bevrijdend dit is. Hoe minder we emoties persoonlijk maken, hoe groter onze kansen op een afgenomen conflict op celniveau en hoe minder conflict zich zal voordoen in ons dagelijks leven.

Eenvoudig gezegd, als je de relatie met jezelf veranderd, zal de wereld om je heen volgen.

 

read in English

 

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

The moment you become aware is the moment of choice.
— Eric Dowsett